ازحوا

سهیلا

بالاخره بعد از سه سال بیم و امید و دست و پنجه نرم کردن با مرگ، سهیلا اعدام شد تا همه ی ما آسوده بخوابیم که شبگرد بیدار است و اجازه قانون شکنی به کسی نمی دهد.

سهلا حقش بود که بمیرد چون قتل کرده بود، چون نمی خواست فرزند پنج روزه اش مثل خودش بی خانمان و آواره باشد، چون مادر بود.

اما اگر پدر ناشناخته این کودک این کار را می کرد چه مجازاتی در انتظارش بود؟این روزها خیلی خسته ام و فکر بهنود،سهیلا، سفر و... منتظران مرگ از ذهنم خارج نمی شود.

+نوشته شده در پنجشنبه سی ام مهر 1388ساعت12:52توسط معصومه صیدی |